Bush ballads δίπλα στο ποτάμι

Τι είναι το bush ballad

Το bush ballad, το bush song ή το bush poem είναι ένα είδος ποίησης και λαϊκής μουσικής για τη ζωή, τους χαρακτήρες και το τοπίο της αυστραλιανής υπαίθρου. Χρησιμοποιεί απλή ομοιοκαταληξία για να αφηγηθεί μια ιστορία, συχνά δράσης και περιπέτειας, με πολύχρωμη, καθημερινή και βαθιά αυστραλιανή γλώσσα. Ο τόνος κυμαίνεται από κωμικό έως θρηνητικό. Τα θέματα είναι η ίδια η ζωή της υπαίθρου: η μετακίνηση κοπαδιών και το κούρεμα προβάτων, οι ξηρασίες και οι πλημμύρες, οι bushrangers, οι περιπλανώμενοι εργάτες, το χάσμα ανάμεσα στην πόλη και την εξοχή, και η συνάντηση των Αυτόχθονων με τους Ευρωπαίους Αυστραλούς.

Από πού προήλθε

Η παράδοση ξεκίνησε με τα λαϊκά τραγούδια που έφεραν μαζί τους Βρετανοί και Ιρλανδοί κατάδικοι και έποικοι, πολλά από τα οποία περνούσαν από στόμα σε στόμα παρά μέσω έντυπων εκδόσεων. Τις επόμενες δεκαετίες εξελίχθηκε σε ένα ξεχωριστό είδος και γνώρισε το ευρύτερο κοινό της στα τέλη του δέκατου ένατου και στις αρχές του εικοστού αιώνα, όταν περιοδικά όπως το The Bulletin χρησιμοποιούσαν τη στιχουργική της υπαίθρου για να υμνήσουν τη συντροφικότητα και τον αγωνιστή της καθημερινότητας. Κτηνοτρόφοι, τσοπάνηδες και κουρείς προβάτων ήταν οι ήρωές της, και πολλά από τα πιο γνωστά τραγούδια της μιλούν γι' αυτούς.

Lawson, Paterson και ένα τραγούδι του Κουίνσλαντ

Ο Henry Lawson και ο Banjo Paterson είναι οι συγγραφείς που συνδέονται περισσότερο με αυτό το είδος, και ambos συγκαταλέγονται στους γίγαντες της αυστραλιανής λογοτεχνίας. Ο Paterson έγραψε τους στίχους του Waltzing Matilda το 1895, και το τραγούδι είναι ένα από τα πιο διάσημα bush ballads όλων των εποχών· το Winton, μια άλλη πόλη της Κεντρικής Δυτικής Κουίνσλαντ, διαθέτει ένα μουσείο αφιερωμένο σε αυτό, το Waltzing Matilda Centre. Η συλλογή του Paterson Old Bush Songs βοήθησε επίσης να περάσει στο έντυπο μια παράδοση που είχε ζήσει κυρίως προφορικά.

Πού ζει τώρα

Οι μπαλάντες της υπαίθρου είναι λιγότερο δημοφιλείς απ' ό,τι κάποτε, αλλά η παράδοση δεν έχει εκλείψει. Λέσχες και φεστιβάλ για ποίηση της υπαίθρου συναντώνται σε όλη τη χώρα, και το ύφος συνεχίζεται στην αυστραλιανή κάντρι μουσική, η οποία το συνέδεσε κατά τον εικοστό αιώνα με την αμερικανική κάντρι, το ροκ εντ ρολ και άλλες επιρροές. Ένας καλλιτέχνης σε δείπνο στην ενδοχώρα που συνδυάζει μια ιστορία, ένα κωμικό ποίημα και ένα τραγούδι με ρεφρέν κινείται ακριβώς μέσα σε αυτή την παράδοση.

Τι να περιμένετε στο δείπνο

Μετά το γεύμα, καλλιτέχνες της περιοχής ανεβαίνουν στη σκηνή δίπλα στο ποτάμι με τραγούδια και ιστορίες από την ενδοχώρα. Ο διοργανωτής επιλέγει ποιοι θα εμφανιστούν και το πρόγραμμα αλλάζει, γι' αυτό ο παρών οδηγός δεν αναφέρει ονόματα καλλιτεχνών ούτε υπόσχεται συγκεκριμένα τραγούδια. Αυτό που μπορείτε να περιμένετε με βεβαιότητα είναι το ύφος: ιστορίες που λέγονται για το γέλιο όσο και για την ιστορία, τραγούδια για τη γη και τους ανθρώπους που τη δούλεψαν, και ένα κοινό σε τραπέζια κάτω από τον ανοιχτό ουρανό. Αν απολαμβάνετε μια απαγγελία όσο και μια μελωδία, βρίσκεστε στο σωστό μέρος.

Διαβάστε στη συνέχεια: Δείπνο και παράσταση στην ενδοχώρα: αξίζει;

Ακούγοντας τα θέματα

Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε τα παλιά τραγούδια για να απολαύσετε τη βραδιά, αλλά αξίζει να ακούσετε μερικά θέματα, γιατί επανεμφανίζονται ξανά και ξανά στην ποίηση της υπαίθρου. Η μετακίνηση κοπαδιών, το μακρύ ταξίδι των βοοειδών across the country, είναι το κλασικό θέμα, και το ίδιο το Longreach αναπτύχθηκε πάνω σε διαδρομές κτηνοτροφίας. Πλημμύρες και ξηρασίες ακολουθούν κατά πόδας, και σε μια πόλη δίπλα σε ποτάμι που μπορεί να είναι μια αλυσίδα από billabongs τον έναν χρόνο και χιλιόμετρα φαρδύ τον επόμενο, δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Έπειτα υπάρχει το χάσμα ανάμεσα στην πόλη και την ύπαιθρο, συνήθως παιγμένο για γέλια, με τον άνθρωπο της υπαίθρου να έχει την τελευταία λέξη.

Σε ποιους δεν απευθύνεται

Αν ψάχνετε για συναυλία με επώνυμο καλλιτέχνη, τυπωμένο πρόγραμμα ή ολοκληρωμένη θεατρική παραγωγή, αυτή δεν είναι εκείνη η βραδιά. Πρόκειται για μια μικρή υπαίθρια σκηνή σε ένα δείπνο, με έναν ή περισσότερους μόνιμους ερμηνευτές και ένα κοινό που μόλις έχει φάει. Όσοι επιθυμούν κάτι πιο σκηνοθετημένο μπορούν να εξετάσουν τη βραδιά με το τροχοφόρο ατμόπλοιο, που προσθέτει ποίηση της υπαίθρου και μια παράσταση ήχου και φωτός στην όχθη του ποταμού, ή απλώς να απολαύσουν τη σκηνή εδώ γι' αυτό που είναι.